Selecteer een pagina
Doe jij aangifte van emigratie?

Doe jij aangifte van emigratie?

Dat klinkt alsof je naar de politie zou gaan om aangifte te doen van een emigratie. Zoiets als: “Mijn buren gaan emigreren; ik wil daarvan graag aangifte doen.”

Nee, dat is niet wat ik bedoel. Aangifte doen van emigratie kan ook bij de belastingdienst. Sterker nog, bijna altijd moet dat ook. 

Aangifte doen van emigratie doe je door middel van een M-biljet. Die kun je wel downloaden, maar niet online invullen.

Ken je die slogan van de belastingdienst nog? “Leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker?” Nou die is voorbij gegaan aan dit M-biljet voor emigratie gevallen. Maar liefst meer dan 80 vragen en bijna 100 pagina’s toelichting. Nou als je daar doorheen geworsteld bent, dan weeg je een paar kilo lichter en ben je een paar jaar ouder.

Het is ook zo makkelijk een foutje te maken in dit biljet. Juist omdat het niet online is, maar allemaal nog ouderwets handwerk. En als je hierin fouten maakt, kun je zo maar geconfronteerd worden met dubbele belasting!

Zo kwam ik laatst een gevalletje tegen van emigratie en die had netjes het inkomen uit Nederland opgegegeven. Tot zover goed. Maar om te voorkomen dat je in je nieuwe land én in Nederland belasting betaalt, moet je aangeven welk inkomen niet in Nederland belast is of mag worden. In dit geval ging het om pensioen. Meestal mag het nieuwe woonland heffen (of heft) over je pensioen (Let op! Niet alle pensioensoorten!). In dat geval was dat niet opgenomen in dat uitgebreide M-formulier (vraag 66). Wat gebeurde er? Nederland legde een aanslag op over al het inkomen uit Nederland, terwijl dat niet had gemoeten (gemogen). Van een deel verleent NL dan een “vrijstelling”. D

Dit is slechts maar een voorbeeldje van hoe het fout kan gaan. Stel je hebt een bedrijf (eenmanszaak of een of meerdere BV’s), dan wordt het alleen maar complexer. Ga alsjeblieft niet zelf hobbyen met dit aangifteformulier M, maar schakel een deskundige in die je hierbij helpt of overneemt.

Let overigens ook op wanneer je emigreert. Daar zijn voordelen uit te halen die vaak te maken hebben met de beide landen.

💡 Tip/advies: schakel bij emigratie altijd een adviseur in om het M-biljet in te laten vullen.

Samenwerken: waarom en hoe?

Samenwerken: waarom en hoe?

Dit is het effect van samenwerken!

Ik werk samen; jij ook?

Inleiding

Als je ondernemer bent kom je ongetwijfeld voor de vraag te staan om te gaan samenwerken. Soms komt die vraag bij jezelf op, soms wordt je benaderd om te gaan samenwerken. De vraag is wat doe je en hoe doe je dat en hoe bereid je je voor op de samenwerking? Voorbereiden? Hoezo, gewoon beginnen toch? Dat zou ik dus niet doen. In mijn mediationpraktijk kan ik je vele voorbeelden vertellen hoe het niet moet en trouwens ook hoe het wel kan. Ik neem je gewoon even mee waar je aan kan denken voor een succesvollere samenwerking en om de kans op conflicten of missers te minimaliseren.

Wat is eigenlijk samenwerken?

Samenwerken komt zo vaak voor dat vrijwel niemand er nog over nadenkt. Bijvoorbeeld een timmerman en een metselaar nemen samen klussen aan. De een is goed in houtbewerkingen en de ander is goed met muren en wandjes. Ze helpen elkaar voor de broodnodige extra handjes bij stellen, balken vasthouden en zo. Ja dat is dus samenwerken.

Een medewerker en een teamleider werken samen aan een opdracht van een klant. De een schrijft en de ander werkt de ideeën uit. 

En zo kan ik nog wel even doorgaan. 

Ik omschrijf samenwerking als volgt: “met twee of meer personen gezamenlijk, met wederzijds vertrouwen en in een zekere mate van onderlinge afhankelijkheid werken aan de realisatie van een doel”. Je zou je kunnen afvragen: “Nou en, dan weet ik dat. En nu?” Als je over wat ik omschreven heb eens dieper nadenkt, dan zit daar een aantal aspecten in. Zoals:

  • Gezamenlijk: je levert allebei inspanningen
  • Met wederzijds vertrouwen: je kunt van elkaar op aan, je kent elkaar en weet wat je aan elkaar hebt.
  • Zekere mate van onderlinge afhankelijkheid: je kunt tot op zekere hoogte niet zonder elkaar; je hebt elkaar dus nodig
  • Een doel: je werkt aan concreet iets. Dat kan zijn een project, en omzetdoel, een advies of wat dan ook.
  • Realisatie: jullie willen dat er daadwerkelijk iets tot stand komt; je wilt resultaat boeken

Als aan één of meer van die voorwaarden niet wordt voldaan, dan is naar mijn mening geen sprake van samenwerking. Dan kan er bijvoorbeeld sprake zijn van een hiërarchische relatie, een leer-werkrelatie , of welke type relatie dan ook, maar niet gericht op samenwerking. Het kan zijn dat je dat overigens niet meteen doorhebt. Maar als je gaandeweg er achter komt dat niet aan alle voorwaarden voldaan wordt, ga dan onmiddellijk in de evaluatiemodus zitten en kijk of je niet moet stoppen met de samenwerking.

Waarom samenwerken?

Tja dat is natuurlijk de basale vraag: “Waarom wil je eigenlijk samenwerken?” Als je die vraag niet kunt beantwoorden, dan is er geen goede basis voor samenwerking. 

Ik noem een aantal redenen voor samenwerking:

  • ik mis kennis, kunde of vaardigheden op een bepaald gebied dat een ander wel heeft.
  • Een ander levert diensten en of producten die ook nodig heb om mijn doelen te realiseren (richting klanten)
  • Ik heb te weinig tijd
  • Ik heb te weinig geld

Als je elke reden sec bekijkt zou je ook steeds kunnen redeneren dat niet perse een samenwerking nodig is. Dat klopt ook! Als je te weinig geld hebt, waarom zou je dan direct moeten samenwerken om meer geld te krijgen? Je kunt natuurlijk wel iemand met geld in je bedrijf halen als investeerder en daarmee gaan samenwerken, maar je kunt ook “gewoon” geld lenen. Vraag je dat steeds af wat je wilt en wat je nodig hebt. 

Voor bijna alle redenen geldt dat je een afgezwakte vorm van “samenwerking” kunt kiezen waarbij het meer neigt naar inkoop van je tekorten dan van samenwerking. Bij samenwerking is een zekere mate van intensiteit aanwezig. Het is normaal gesproken geen kortstondige relatie.

Als je in je valkuil van enthousiasme trapt en je bent door blindheid van de “klik” (wij kunnen zóóó lekker kletsen) gaan samenwerken, dan is dat naar mijn mening vrijwel altijd een mismatch en een bron van frustratie en irritatie. Want je bent de basis van samenwerking te veel uit het oog verloren. Fijn dat je lekker kunt kletsen, maar dat kun je ook op het terras en dan lekker samen over de business kletsen, zonder samen te werken. 

Ook als een ander heel erg aan je trekt om met hem of haar te gaan samenwerken en je trapt daar in, of beter, je vergeet op de rem te trappen, dan is ook zo’n “samenwerking” vrijwel altijd gedoemd te mislukken. 

💡 Blijf kritisch op jezelf en stel jezelf dus de vraag: “Waarom wil IK samenwerken?” En voldoet het aan de definitie van samenwerking?

Met Wie samenwerken?

Als je op basis van je behoeftes vindt dat je beter kunt gaan samenwerken, dan is de vraag met wie en waarom. 

Deze vragen zijn afhankelijk van je behoeftes. Als je behoeftes liggen op de sfeer van specifieke producten en of diensten, dan zoek je partijen die daaraan kunnen voldoen. Misschien heb je zelf al ervaring met die producten en of diensten. Dat maakt het een stuk eenvoudiger. Maar als je die ervaring niet hebt, dan adviseer ik voordat je echt serieuze samenwerkingen aangaat , de relatie eerst uittest en beoordeelt op criteria die jij belangrijk vindt. 

Sommigen vinden een leverancier helemaal geen samenwerking. Ik deel die mening niet. Stel je hebt een leverancier van onderdelen van jouw eindproduct of ze leveren een specifieke dienst die jij gebruikt in jouw aanbod naar jouw klanten. Dan zeggen sommigen dat dat slechts een leverancier is. Maar als die “leveranciers” een wezenlijk of cruciaal onderdeel van jou propositie vertegenwoordigen dan wordt de kwaliteit (in de ruime zin van het woord) toegerekend aan jou. Jij bent als het ware verantwoordelijk;ijk voor datgene wat die “leverancier” aan jou levert. Als je dan goede afspraken maakt hoe je met elkaar (samen)werkt, dan krijg je steeds meer vertrouwen waarvoor je je nek durft uit te steken naar jouw klanten. De leverancier wordt eigenlijk een samenwerkingspartner. Misschien niet direct, maar kan het dus wel worden. 

Nogmaals, dat ligt er aan wat die andere partij voor je betekent in jouw aanbod aan de klant. Het ligt ook aan of van beide kanten beoordeeld je elkaar min of meer nodig hebt.

Karakters

Als jouw behoeftes liggen op eigen “tekortkomingen” en je wordt samen sterker naar klanten, dan kan de relatie heel stevig worden. 

Belangrijk is dat je weet waarom je juist met díe persoon wilt samenwerken. Veelal wordt gekeken naar datgene wat jij mist en wat die ander kan aanvullen. De inhoudelijke kant zeg maar. Heel goed natuurlijk, maar er is echt meer. 

Want in samenwerkingen gaat het ook om karakters en vaardigheden. Kun je wel met die persoon als persoon samenwerken? Ja? Hoe weet je dat dan?

Mijn ervaring is dat daar juist weinig aandacht aan besteed wordt. Zeg eens eerlijk, kijk je echt naar elkaars karakter? Weet je echt wanneer iemand boos wordt? En hoe uit zich dat dan? Deuren slaan, wegbewegen, stilhouden, roddelen, schreeuwen? ….. 

Helaas heb ik diverse kleren als mediator een samenwerking moeten ontbinden, juist vanwege karakterverschillen, terwijl  op papier er een ideale samenwerking was op basis van kwaliteiten.

Zelfs als karakters verschillen, wat bijna altijd zo is (…), dan hoeft dat geen enkel probleem te zijn. Als je elkaars verschillen maar herkent, erkent en respecteert! Mijn advies: ga serieus tijd daaraan besteden door dat echt bespreekbaar te maken. 

Er zijn heel eenvoudige hulpmiddelen om hier aandacht aan te besteden. Bespreek eens een competentietest van elkaar met elkaar (van www.123test.nl). Dat levert je veel inzichten op wie wat kan en wie wat het beste kan doen in een samenwerking. En dan bedoel ik niet de inhoudelijke kwaliteiten, zoals de timmerman en de metselaar. Maar denk dan aan gewenste activiteiten als personeelaangelegenheden, administratie, inkoop, sales, marketing, onderhandelen, etc …..

Als je tot de conclusie komt dat je op basis van je karakter niet goed kunt samenwerken, doe dat dan ook niet!

Welke vorm?

Samenwerken kan in vele vormen voorkomen. Ik noemde enkele vormen: collega’s, leverancier-afnemer, contractueel per project, joint-venture, vof, maatschap, aandeelhouders, los verband, impliciete samenwerking, etc.

Welke vorm is nu het meeste geschikt? Dat hangt sterk af van waarom je samenwerkt. Is het slechts één project, of is het de bedoeling dat je samen een bedrijf gaat vormen, of wil je toch enige “onafhankelijkheid” van elkaar?

Als je slechts een project gaat uitvoeren, dan is een contractuele samenwerking misschien wel het beste. Al is het wel afhankelijk van het soort project. Misschien is het zo risicovol en is er veel geld mee gemoeid dat de oprichting van een gezamenlijke rechtsvorm (een B.V. of S.L.) juist heel erg zinvol is.

Als je echt samen een succesvol bedrijf wilt oprichten, dan ga je vooral kijken naar de rechtsvormen die daarbij horen. Dan kom je al snel uit bij een vennootschap onder firma of een BV-structuur. En als je dat op IBiza doet dan wordt een S.L-structuur (BV) of een Sociedad Civil (vof).

Gecompliceerder wordt het wanneer een van de partners in Nederland zit en de andere partner in Spanje (Ibiza). Welke vorm kies je dan? Dat is sterk afhankelijk van  het doel en belangrijk natuurlijk, waar de (hoofd-)vestiging zit; in NL of Spanje. Ook of je een echte juridische entiteit wil (b>v of S.L.) of een vof/S.C.

💡 Naast de juridische vorm adviseer ik altijd een document waarin ieders bevoegdheden en verantwoordelijkheden staan vermeld. Wie doet wat en wanneer en waarom. Ook hoe je met elkaar om gaat en wat te doen ingeval van conflicten. Als je hierover vooraf goed nadenkt, voorkom je een heleboel leed achteraf.

Tot slot

Samenwerken, je zou bijna zeggen Als je dit helemaal gelezen hebt: “Laat maar…”. Maar dat zou ik nu juist niet doen. Kom op! Vele samenwerkingen zijn succesvol, soms bij toeval, maar vaker goed doordacht. En samen werken aan samenwerken levert meer op.

Stage op Ibiza

Stage op Ibiza

Stage op IBiza. (El período de prácticas en IBiza)
Jaaaa, dat wil ik ook, hoorde ik mijn studenten wel eens zeggen. Lekker zon, zee strand, stappen, clubs, gin-tonic, scootertje, wind in de haren, luieren ……
Maar vergeet niet dat je naast genieten ook iets wilt/moet leren. Dus voordat je voor je stage in een impulsieve bui “iets” regelt op IBiza, bepaal dan vooraf wat je wilt leren en bij wat voor soort bedrijven je dat zou willen doen.
Als je niet oppast werk je jezelf het leplazarus in de horeca, 10 uur per dag, 6 dagen in de week voor heel misschien een stagevergoeding en heb je geen plaats om te slapen. Ik schat wel in dat je uiteindelijk veel geleerd hebt. 🤣 Woonruimte is bijna schaarser dan schoon drinkwater!

💡Een paar tips. 💡
– bepaal vooraf wat je wilt. Wees zo concreet mogelijk. “Iets in de horeca” is echt te vaag.
– zoek bedrijven die zouden kunnen passen in jouw stage
– bespreek met je mentor op je studie of dit oké is
– zoek vooraf woonruimte (vrienden, familie, etc is vaak handiger dan een week vooraf even een appartementje zoeken)
– regel vervoer ter plekke. Weet dat scooter rijden niet zonder risico is.
– let op “stageplaatsen” wat gewoon een vakantiebaantje is voor weinig geld
– spreek je talen! Engels, Spaans, en liefst nog Duits, Italiaans, Frans (nee geintje, de eerste een must de tweede is een bijna must)
– leg ruim vooraf contacten met mensen op IBiza die iets voor je kunnen betekenen.
– geniet ook van je vrije tijd!